Συνήθη λάθη στις συναλλαγές: υπερβολικές συναλλαγές, εκδικητικές συναλλαγές και συναλλαγές χωρίς σχέδιο

Ένα λάθος στις συναλλαγές συνήθως ορίζεται εκ των υστέρων: μια απόφαση που, εκ των υστέρων, ερχόταν σε σύγκρουση με το ίδιο το σχέδιο ή τα όρια κινδύνου του συναλλασσόμενου. Επειδή οι αγορές έχουν πολύ «θόρυβο», μια καλά αιτιολογημένη απόφαση μπορεί παρ' όλα αυτά να χάσει χρήματα και μια απερίσκεπτη μπορεί παρ' όλα αυτά να αποφέρει κέρδος, οπότε τα αποτελέσματα από μόνα τους είναι κακός οδηγός για το αν κάτι ήταν «λάθος».

Αυτό έχει σημασία για έναν απλό λόγο: το να χαρακτηρίζουμε συμπεριφορές ως λάθη περιγράφει τάσεις, δεν προβλέπει τιμές. Η διόρθωσή τους μπορεί να κάνει τη συμπεριφορά ενός συναλλασσόμενου πιο συνεπή με τις προθέσεις του, αλλά δεν προσφέρει καμία εγγύηση καλύτερων οικονομικών αποτελεσμάτων. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αξιόπιστα προς τα πού θα κινηθεί η τιμή του Bitcoin.

Οι υπερβολικές συναλλαγές αναφέρονται γενικά στην πραγματοποίηση πολύ περισσότερων συναλλαγών από όσες προβλέπει το σχέδιο ενός ατόμου — αντιδρώντας σε κάθε μικρή διακύμανση της τιμής, κυνηγώντας τη δράση ή νιώθοντας την ανάγκη να βρίσκεται κανείς συνεχώς στην αγορά. Συχνά συνδέεται με την πλήξη, τον ενθουσιασμό ή την πεποίθηση ότι περισσότερη δραστηριότητα σημαίνει περισσότερες ευκαιρίες.

Συνήθως τίθενται δύο πρακτικά σημεία. Πρώτον, κάθε συναλλαγή συνήθως συνεπάγεται κόστη — spreads, προμήθειες και slippage — οπότε η υψηλότερη συχνότητα σημαίνει ότι αυτά τα κόστη συσσωρεύονται ταχύτερα. Δεύτερον, περισσότερες συναλλαγές σημαίνουν περισσότερες αποφάσεις και περισσότερες πιθανότητες για συναισθηματικές ή παρορμητικές αποφάσεις. Σημειώστε ότι οι «υπερβολικές συναλλαγές» ορίζονται σε σχέση με το προσωπικό σχέδιο του καθενός· δεν υπάρχει κάποιος καθολικός αριθμός συναλλαγών που να είναι σωστός, και η μείωση της δραστηριότητας από μόνη της δεν βελτιώνει τα αποτελέσματα.

Οι εκδικητικές συναλλαγές περιγράφουν την προσπάθεια να «κερδίσει» κανείς αμέσως πίσω μια απώλεια — συχνά συναλλασσόμενος με μεγαλύτερα μεγέθη, ταχύτερα ή εκτός των συνηθισμένων κανόνων του, ωθούμενος από απογοήτευση παρά από ανάλυση. Η αγορά δεν γνωρίζει ούτε νοιάζεται ότι έχασες, οπότε δεν υπάρχει τίποτα εναντίον του οποίου να εκδικηθείς· η φράση απλώς ονομάζει μια συναισθηματική αντίδραση.

Η ανησυχία που αναφέρεται πιο συχνά είναι ότι η αύξηση των θέσεων μετά από μια απώλεια μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ακριβώς τη στιγμή που η κρίση είναι πιο επιβαρυμένη, και μπορεί να μετατρέψει μια μικρή απώλεια σε μεγαλύτερη. Η αναγνώριση της παρόρμησης συζητείται συχνά ως χρήσιμη, αλλά η επίγνωση δεν αποτελεί δικλείδα ασφαλείας: ο αυξημένος κίνδυνος παραμένει αυξημένος κίνδυνος, ανεξάρτητα από το συναίσθημα που κρύβεται πίσω του.

Το «κανένα σχέδιο» αναφέρεται στις συναλλαγές χωρίς προκαθορισμένους κανόνες για το τι θα κάνετε, πόσο είστε διατεθειμένοι να ρισκάρετε και υπό ποιες συνθήκες θα σταματήσετε. Χωρίς αυτούς, οι αποφάσεις λαμβάνονται τη δεδομένη στιγμή, κάτι που τείνει να κάνει τη συμπεριφορά ασυνεπή και πιο δύσκολο να αξιολογηθεί ειλικρινά εκ των υστέρων.

Ένα γραπτό σχέδιο παρουσιάζεται συχνά ως τρόπος να γίνουν οι αποφάσεις συνειδητές και ελέγξιμες — όχι ως κάτι που τις κάνει σωστές. Ένα σχέδιο δεν μπορεί να προβλέψει την αγορά, δεν μπορεί να εξαλείψει τον κίνδυνο και μπορεί το ίδιο να βασίζεται σε εσφαλμένες παραδοχές. Το να έχεις ένα σχέδιο και το να ακολουθείς ένα καλό σχέδιο είναι διαφορετικά πράγματα, και ακόμη και οι πειθαρχημένες, καλά σχεδιασμένες συναλλαγές μπορούν να χάσουν και χάνουν χρήματα.

Αυτά τα μοτίβα επιμένουν εν μέρει επειδή είναι ριζωμένα στη φυσιολογική ψυχολογία: η αποστροφή προς την απώλεια, η δυσφορία του να κάθεσαι αδρανής και η παρόρμηση να δράσεις. Γι' αυτό περιγράφονται ως συμπεριφορικά και όχι τεχνικά προβλήματα, και γι' αυτό μια απλή συμβουλή όπως το «απλώς να είσαι πειθαρχημένος» είναι πιο εύκολο να ειπωθεί παρά να γίνει.

Είναι σημαντικό να είμαστε σαφείς για τα όρια εδώ. Η αποφυγή των υπερβολικών συναλλαγών, των εκδικητικών συναλλαγών και της απουσίας σχεδίου μπορεί να κάνει κάποιον πιο συνεπή στη λήψη αποφάσεων, αλλά η συνέπεια δεν είναι το ίδιο με την κερδοφορία. Οι συναλλαγές ενέχουν υψηλό κίνδυνο, και η έρευνα για τους ιδιώτες επενδυτές σε διάφορες αγορές έχει γενικά διαπιστώσει ότι η πλειονότητα χάνει χρήματα με την πάροδο του χρόνου. Καμία από αυτές τις έννοιες δεν είναι μέθοδος για να βγάλει κανείς χρήματα, και καμία δεν μπορεί να προστατεύσει κεφάλαιο σε μια ευμετάβλητη αγορά όπως το Bitcoin.

Η συμπεριφορική πειθαρχία είναι ξεχωριστή από το ζήτημα του ποιες πληροφορίες κοιτάζει ένας συναλλασσόμενος. Ορισμένοι χρησιμοποιούν τα δεδομένα της αγοράς για να προσθέσουν πλαίσιο στις δικές τους αποφάσεις παρά για να λάβουν σήματα. Ειδικά για το Bitcoin, πλατφόρμες δεδομένων όπως το BIKENZO παρουσιάζουν αναλυτικά στοιχεία όπως η ρευστότητα στα ανταλλακτήρια μαζί με την τιμή του BTC, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στην περιγραφή των τρεχουσών συνθηκών της αγοράς.

Το πλαίσιο δεδομένων αυτού του είδους περιγράφει τι συμβαίνει, όχι τι θα συμβεί. Το BIKENZO είναι ένα τερματικό δεδομένων και αναλυτικών στοιχείων, όχι χρηματιστής, σύμβουλος ή εργαλείο πρόβλεψης — δεν λέει σε κανέναν αν, πότε ή πώς να συναλλαχθεί. Περισσότερα ή καλύτερα δεδομένα δεν διορθώνουν τα συμπεριφορικά λάθη και δεν κάνουν τις συναλλαγές ασφαλείς· κάθε απόφαση, και όλος ο κίνδυνός της, παραμένει εξ ολοκλήρου ευθύνη του αναγνώστη.